Posted by dashines on May 21, 2009
رها شد
و گریخت
بر فراز_ فرازترین آسمان خراش های این شهر نیز
دستم بدو نرسید
سینه چونان قفسی بود
و ندانستم که زندان، حریف غریزه نیست
سراپا پرواز بود
احساس
This entry was posted on May 21, 2009 at 7:04 am and is filed under Uncategorized.
Tagged: My Peoms. You can follow any responses to this entry through the RSS 2.0 feed.
You can leave a response, or trackback from your own site.
